BINNENSTEBUITEN

BINNENSTEBUITEN

De redacteur van Wij Zijn Tilburg belde me, dat het wel weer eens tijd werd voor een aardige column over Tilburg. Ik bedacht me dat ik het woord ‘Tilburg’ tot een jaar of acht geleden hoogstens eens per kwartaal hoorde en dat dit nu elk uur meerdere keren langskomt. Tilburg, Tilburg, waar ik niet geboren ben.

Wat me eraan doet denken dat het toch echt tijd is voor een nieuw, hedendaags en all-inclusive volkslied. Ik ben dan wel behoorlijk Brabants, toch voel ik me buitengesloten als ik dit lied sta mee te brallen. En niets kwaads over Guus’ nieuwe creatie hoor, maar die is niet echt meezingbaar. Dus voel ik al weer een prachtidee voor een nieuwe competitie op komen borrelen. 

Al is het wel de vraag waar dat nieuwe volkslied over zou moeten gaan. Over shoppen bij de Katterug en het Koningsplein of over golfen bij Prise d’Eau. Over de ontwikkelingen van de Aabe, de Heyhoef en de Zijderoute van Versteijnen? Ik weet niet wat jij ziet, het is maar net hoe je kijkt. Iedereen beleeft de stad op zijn of haar eigen manier. 

Koningsplein

Vanuit je nieuwe villa aan de Bredaseweg is je blik op de wereld niet hetzelfde als vanaf het balkon van je galerijflat aan de Bartokstraat. Hoewel, dat ligt er maar net aan welke kant je opkijkt. Het mooie van beide plekken is dat je binnen twee minuten buiten bent. Ik hoor mensen wel eens discussiëren over de schoonheid van Tilburg. Dat de schoonheid van binnen zit, juist niet van buiten. Maar die hebben dus ongelijk. 

Stap op je fiets en ga consequent een willekeurige kant op en in no time sta je in het buitengebied. Elke week ren en fiets ik via de Hoevenseweg en de Oisterwijkse Baan naar de velden, de bossen en de vennen ten oosten van de stad. Natuurlijk, er zijn vast mensen op de Besterdring die de wijk niet uitkomen. Al kan ik me dat bijna niet voorstellen, iedereen vlucht toch wel eens de stad uit? Tilburg Zingt, Hap Stap, Full Moon en de Kermis. Soms wordt je haast gek van al dat gefeest op onze straten en pleinen. 

Ik zag laatst binnen een half uur zowel een vrijgezel in een jurk op een bierfiets bij de Heuvel, als een dorstig ree aan de rand van het Galgeven. Over de schoonheid van Tilburg kan je twisten? Ik zou het wel weten.

Rob van Steen

Rob van Steen (51) is directeur van Theaters Tilburg en fietst dagelijks op en neer van de schouwburg naar zijn vrouw en twee tienerdochters aan de oostkant van de stad. Hij zet zich actief in voor de culturele sector in Tilburg en loopt elk jaar steevast mee met de Tilburg Ten Miles en (een stukje) van de Tilburg Marathon. Zijn dagen zijn gevuld met veel gepraat, papier en koffie. Zijn avonden puilen uit van al het fraais dat je op een podium kan zien en horen.

X