Douwe23 januari 2018
vertrouwensexperiment.jpg

7min

Foto: Hassan Souhail.

Ze was al demissionair, toen staatssecretaris Jette Kleinsma op 13 september jongstleden het startschot voor het Vertrouwensexperiment in Tilburg gaf. De voormalig staatssecretaris van Sociale Zaken (PvdA) merkte vanaf begin af aan dat er vrij weinig enthousiasme en animo was voor de beperkingen die zij de initiatiefnemers gaandeweg heeft opgelegd. Lijst Smolders Tilburg en andere partijen zetten vanaf begin af aan al vraagtekens bij het experiment. Perry Janssen is, gezien zijn verleden, de aangewezen persoon om meer te vertellen over waarom er zoveel haken en ogen aan dit grootschalige onderzoek zitten. “Het vertrouwensexperiment is in de verkeerde vorm gegoten en heeft geen oog voor het feit dat veel bijstandsgerechtigden het CWI (Werk & Inkomen) wantrouwen. Om dat vertrouwen weer terug te winnen en om resultaten te boeken zou daar een experiment of innovatieve pilot wel op zijn plaats zijn.”

Janssen spreekt van ‘hét politieke café van Tilburg’, als hij in Stadscafé Meesters achter de ietwat vervallen houten bar plaatsneemt. “Maar ik ben allesbehalve een raspoliticus”, lacht hij. “Het heeft al wel heel lang mijn interesse: op de middelbare school zat ik in het schoolparlement. Daar zag ik al wat er allemaal komt kijken bij goed besturen.” De maatschappelijke carrière van Janssen begon in de textielindustrie, vervolgens in de muziek, daarnaast had hij een eigen grafisch bedrijf. Totdat 10 jaar geleden het noodlot hem trof: hij kreeg een hartinfarct en verloor daardoor zijn werk, inkomen, huis en alle overige bezittingen. Na de schuldhulpverlening kwam Janssen in de bijstand en moest noodgedwongen het merendeel van zijn tijd thuis besteden. Na een ontmoeting met Hans Smolders herleefde het gevoel van het schoolparlement: “ik had zin om iets bij te dragen aan het bestuur van onze stad. Maar zoals eerder gezegd: ik ben geen echte politicus van de oude stempel, vandaar dat ik me prima thuis voel bij de Lijst Smolders Tilburg, een ‘burgerverzet’ waar wel degelijk politiek wordt bedreven, dicht bij de burgers van onze stad, onze ogen en oren.”

Janssen werd commissielid (dus geen raadslid) binnen de portefeuilles Vestigingsklimaat, Bestuur en Sociale Stijging. Gezien zijn achtergrond gaat het laatste thema hem aan het hart. Deze functie bekleed je volgens hem hoe dan ook ‘vanuit een passie’. “Het zijn van commissie- en/of raadslid is een parttime bezigheid”, vertelt hij. “We vergaderen gemiddeld eens per week. Ik woon de vergaderingen bij en krijg er een onkostenvergoeding voor. Maar omdat ik in de bijstand zit en onder de Participatiewet val, moet ik dat geld weer inleveren.” Veel mensen uit zijn omgeving wijzen hem hierop: “waarom zou je dit blijven doen als je er uiteindelijk niks aan verdient?” Janssen haalt echter voldoening uit het ‘midden in de maatschappij staan’ en ‘iets fundamenteels bijdragen aan lastige dossiers’.

Perry Janssen ontvangt bloemen van Noordanus

Zo’n lastig dossier is dus het opzetten van het Vertrouwensexperiment. Maar wat houdt dit experiment nou precies in? De centrale vraag luidt: wat gebeurt er als je mensen in de bijstand vrijstelt van verplichtingen? Zoals de naam al verraadt, is het onderzoek gebaseerd op vertrouwen. In een traject van twee jaar wordt gekeken hoe een klein gedeelte van de deelnemers zijn omgegaan met de extra vrijheid die zij hebben gekregen. Beweegt dit mensen om sneller aan het werk te komen? Geeft het ruimte om vrijwilligerswerk of aan mantelzorg te doen? Of worden mensen simpelweg gelukkiger?

“Het idee voor een experiment is eigenlijk al een paar jaar oud”, vertelt Janssen. “Het is hier begonnen in Tilburg, opgezet door een maatschappelijke denktank met ervaringsdeskundigen. Zij hadden aanvankelijk het idee om een proef te doen met het basisinkomen. Uiteindelijk heeft dat geresulteerd in het experiment zoals het er nu ligt.” Het commissielid valt meteen met de deur in huis: “zo gaat dit niet werken. De perspectieven van het experiment klinken fantastisch, te mooi om waar te zijn, inhoudelijk gezien dan. Als ik aan jou zou vragen: als je tien jaar werkeloos bent geweest en je krijgt je dagelijkse maaltijd van de voedselbank, word jij dan gelukkiger met een baan? Ik denk het wel.” Maar de onderzoeksresultaten van wat er met die mensen gebeurd is, zijn er volgens Janssen pas ná het vertrouwensexperiment en dat duurt nog meer dan 2 jaar.

Lijst Smolders Tilburg ziet naast dit 1,8 miljoen kostende ‘mosterd na de maaltijd’-project, nog andere grote beletsels die de uitvoering niet optimaal zal doen laten verlopen. Om een wetenschappelijk verantwoord onderzoek te kunnen doen zijn er minimaal 800 mensen nodig die meedoen, verdeeld in vier groepen van 200 personen. Echter, na veel pijn en moeite hebben zich uiteindelijk maar 500 mensen aangemeld. En dit na het oprekken van de inschrijftermijn en een persoonlijke telefonische benadering; het wantrouwen blijkt erg groot. Ook bleek het aantal van 800 deelnemers voor een betrouwbaar onderzoek plots ook met 400 personen uitgevoerd te kunnen worden. Maar het experiment moest en zou doorgang vinden. “Dat is natuurlijk ook wel de druk die door voorstanders en lobbyisten wordt opgelegd”, zegt Janssen.

Met een strijdbare blik neemt hij nog een slok van zijn koffie. Je kan zijn gedachten lezen: de situatie van bijstandsgerechtigden blijft lastig en zal niet worden verbeterd door een experiment waarbij de mening van de doelgroep nooit echt is gevraagd.

Voor meer informatie over het Vertrouwensexperiment kun je terecht op de website van de Gemeente Tilburg.


15940439_986555778154988_924815598525317545_n.jpg

4min

Foto: Facebook No Surrender

Als hij één ding zou moeten noemen dat een belangrijk onderdeel van zijn burgemeesterschap is geweest: het aanpakken van georganiseerde criminaliteit. Bijvoorbeeld als het gaat om het tegengaan van geweld van motorclubs in de binnenstad. Noordanus stelt dat de gemeente Tilburg ‘baanbrekend is geweest’ in de maatregelen die het heeft genomen. Zo werd in 2014 vanaf 1 mei tot en met 1 oktober het verboden om jacks en hesjes van deze clubs in de binnenstad te dragen. In het najaar bleek dat de betrokkenheid van deze clubs bij geweldsdelicten fors was gedaald en de maatregelen effect hadden. Later zijn deze maatregelen afgezwakt, maar Noordanus bleef een no-nonsense beleid hanteren. Dat kan natuurlijk geen verrassing genoemd worden: het was het handelsmerk van de scheidend burgervader.

In een brief liet de burgermeester destijds weten dat na de oprichting van No Surrender Tilburg en verschillende geweldsincidenten met zogenaamde Outlawmotorcyclegangs (OMG’s), er wel een no-nonsense aanpak gehanteerd moest worden. “OMG’s zaaien angst door middel van intimidatie- en afpersingspraktijken met als gevolg dat slachtoffers soms geen aangifte durven te doen en bij overheidsdiensten in enkele gevallen terughoudendheid bestaat om op te treden”, viel in de brief te lezen. De burgemeester concludeerde dat de aanpak tot een aantal verbeteringen heeft geleid: een verbeterde sfeer in het horecagebied en daling van het aantal geweldsdelicten. Wat daarnaast heeft geholpen: ‘Live View’, waarbij de ondernemer met een druk op de knop de politie kan laten meekijken in de horecazaak. De gemeente betaalde mee aan 26 van deze installaties voor horeca-ondernemers.

Bovenaan de zogenoemde Bucket List van Noordanus stonden nog meer maatregelen om motorclubs terug te dringen. “Zelf kan ik dat niet meer doen”, zegt hij. “Ik hoop dat we nog een paar verdere stappen kunnen maken om de clubs de stad uit te werken. Het OM heeft dat keurig opgepakt: ik verwacht ook dat er een dagvaarding en civiel verbod komen. Het zijn van die zaken waar ik geen invloed meer op heb, maar wel van hoop dat ze goed afgehandeld worden.” Noordanus heeft nog wel een voorstel gedaan voor scherpere wetgeving, die inmiddels in het regeerakkoord is opgenomen.

De PvdA’er zou het toch in een wat breder perspectief willen plaatsen: de motorclubproblematiek is een afzonderlijke casus geweest. “Ik zie mijzelf niet als de sherrif van Tilburg”, zegt hij met een knipoog. “Maar ik vond het nodig om een einde te maken aan het wegkijken van drugscriminaliteit. Nederland is, in a way, een Narcostaat. Het is gek om te zeggen, want velen denken: daarvoor moet je naar Zuid-Amerika. Maar de productie van synthetische drugs vindt ook weldegelijk hier grootschalig plaats en heeft een verwoestend effect op de samenleving. Je snapt het pas als je het ziet: het werd zo groot dat het echt tijd werd om er iets aan te doen.” Als belangrijkst wapenfeit noemt hij ‘het in gang zetten van’ een beweging om deze problematiek in heel Brabant aan te pakken. “We moeten dit niet langer pikken. Daar liggen ook nog een heleboel uitdagingen voor mijn opvolger.”


Redactie WijZijnTilburg19 september 2017
Helga-Cubics_JVF-100-2-1-1024x682.jpg

8min

Na 7 jaar de functie van HR manager te hebben bekleed bij het Japanse bedrijf Iris Ohyama werd Helga Meijer in 2013 benoemd tot de eerste vrouwelijke Europese Directeur. De Tilburgse zakenvrouw werkte dagelijks met negentien verschillende nationaliteiten en schipperde tussen twee werelden: de Nederlandse en de Japanse.

Twee jaar geleden verloor Helga haar beste vriendin aan kanker. Dit had een enorme impact en zorgde ervoor dat Helga anders in het leven ging staan. Ze besloot het roer om te gooien en haar droom om een eigen bedrijf te runnen om te zetten naar de realiteit. Na een korte periode van rust is ze klaar voor een nieuwe uitdaging.

Verandering
“Als Directeur van een groot internationaal bedrijf ben je altijd bezig met cijfers en groeien en komt er continu veel druk van bovenaf. Ik kwam op een punt in mijn leven waarop ik mezelf af ging vragen wat er nou echt belangrijk was voor mij en waar ik happy van zou worden” aldus Helga. Ze besloot de gewaagde stap te zetten en haar baan op te zeggen om verder te gaan als startende ondernemer.

“Ik heb lang nagedacht over wat ik wilde in het leven, het was een zoektocht naar mezelf. Na het overlijden van mijn hartsvriendin Edith realiseerde ik me dat het leven snel voorbij kon zijn. Ik wilde geen spijt krijgen van dingen die ik niet had gedaan maar wel ooit nog zou willen doen”. Ooit veranderde snel genoeg in nu. Helga besloot ontslag te nemen bij Iris Ohyama en ging nadenken over de mogelijkheden. “Na mijn vertrek had ik enorm veel vragen. Wat wilde ik nu eigenlijk gaan doen? Waar zou ik mijn focus op richten? Ik werd onrustig van alle mogelijkheden”, legt Helga uit.

Het duurde ruim twee maanden voordat Helga wist wat ze precies wilde en er vorm aan kon geven. De laatste jaren is ze als Directeur druk bezig geweest met het lanceren van nieuwe producten binnen de Europese markt vanuit Azië naar hier. “Ik wilde het andersom gaan doen, dus producten juist vanuit Europa op de markt in Azië brengen. Tijdens mijn functie bij Iris Ohyama merkte ik dat er veel mooie producten in Europa zijn qua design maar dat ondernemers geen echte ervaring hebben met zaken doen in Azië, terwijl de markt daar juist enorm is.”

Helga is momenteel bezig met een van haar eerste opdrachten als startende ondernemer. Een honing drankje zal binnenkort worden gelanceerd. Het past volledig binnen deze tijd, waarin iedereen bewust bezig is met voedsel en drank. “Het wordt in Nederland product geproduceerd en zal in Azië op de markt komen”.

Helga Meijer

Gevoelsmens
Voordat Helga tot Directeur werd benoemd, was ze 7 jaar actief als HR Manager. Deze functie past volgens haar zelf goed bij haar omdat ze zaken doet met gevoel. Zowel zakelijk als privé vaart ze op haar intuïtie, want meestal geeft het de goede richting aan.

“Mijn collega’s zijn mensen, geen nummertjes. Ik denk zeker dat deze gevoelshouding mij heeft gebracht waar ik nu sta”. Dat is tevens de reden waarom ze er naar uitkijkt om als startende ondernemer verder door het leven te gaan. “Ik wil uiteindelijk een bedrijf bouwen met mensen die ik zelf uit kan kiezen en waar ik mezelf prettig bij voel. Op deze manier is het ook makkelijker om out of the box te denken. Bij grote bedrijven zit je toch vaak vast aan bepaalde richtlijnen” aldus Helga.

Breed inzetbaar
Het begrip startende ondernemer mag in het geval van Helga ruim worden genomen. Ze wil naast productlancering ook graag inzetbaar zijn voor PR activiteiten en zelfstandig als interim manager c.q. directeur, denk hierbij aan tijdelijke vervangingsklussen, coaching en advisering voor management. “Ik krijg enorm veel energie van die diversiteit en variatie. Dat was ook wat mij zo aantrok in de functie bij Iris Ohyama”.

Als Directeur had Helga een fijn team onder zich. Als startende ondernemer zal ze, vooral in het begin, veel zelf moeten gaan doen. “Ik houd er van om veel te leren en tegelijkertijd andere mensen te inspireren en uiteindelijk wil ik zelf ook een bedrijf opbouwen met een eigen team”.

Naast interim manager, productlancering en PR activiteiten zet Helga ook een bedrijf op onder de naam ‘Geestdrift’ dat zich gaat focussen op de online zichtbaarheid van bedrijven. “Ik vind het heel belangrijk om tijd voor dingen te nemen en keuzes te maken waar ik me goed bij voel. Dat geldt ook voor het opzetten van mijn bedrijven. Keuzes over een logo, kleuren en de huisstijl, daar neem ik graag de tijd voor” vertelt Helga.

“Als startende ondernemer moet je alles zelf doen, van verkoop, marketing tot administratie. Het belangrijkste is dat je kwaliteit wilt beogen en de daarbij behorende doelstellingen wilt behalen. Als startende ondernemer moet je jezelf 200% inzetten, want je wilt natuurlijk wel dat je teruggevraagd wordt”. Na het afronden van haar eerste KWF collecteweek als Voorzitter gaat Helga deze week vol enthousiasme starten met 2 bedrijven. De websites worden deze week gelanceerd.
Helga Meijer

Kansen en mogelijkheden
Na in totaal 10 jaar een hoge functie te hebben gehad binnen een groot internationaal bedrijf kan het als een gewaagde keus gezien worden om te stoppen en zelfstandig ondernemer te worden. Helga geeft zichzelf twee jaar de tijd om te kijken hoe het gaat en hoe zij het als zelfstandige ervaart. “Ondanks het feit dat ik het managen mis, heb ik dat hoofdstuk wel afgesloten. Ik denk altijd in kansen en mogelijkheden. Er is altijd wel een kans en mocht het na twee jaar niks voor mij blijken te zijn, dan ga ik op zoek naar een nieuwe uitdaging. Daar ben ik niet bang voor”

Een inspirerende quote van Helga: “Doe waar je gelukkig van wordt en energie van krijgt, want het kan zomaar ineens voorbij zijn”.