KEEP TILBURG UGLY VERKIEZING: DE KATTERUG

We wilden eigenlijk geen woonhuizen nomineren, want dat vonden we lullig. Stel ge wòònt in zo’n lillik gebouw, dan vinde da vast nie lááge als wij dan zeggen dattie nie zò schôn is. Maar hier konden we niet omheen (letterlijk) wel onderdoor. Ge kekt er bijna altij tegenaon als ge aant winkelen zèèt of naor de mèrt gaot. We hebben het natuurlijk over onze eigen Bijlmerflat, maar dan midden in het centrum; de Katterug.

Er gaat een hele geschiedenis aan dit gebouw vooraf. Je zou het bijna niet geloven, maar het was de bedoeling dat de Katterug een verbinding zou vormen tussen het Koningsplein en het centrum (dat doet hij ook, maar wacht nou even) en het winkelend publiek naar het Koningsplein zou lokken met een aan de voet van het appartementencomplex gevestigd warenhuis. Het Koningsplein zou een bruisend plein worden, een uitbreiding van het huidige winkelcentrum, the place to be! Maar dat is toch net even iets anders gelopen.

De Katterug

,,Zo’n grijze dag als vandaag schreeuwt gewoon om deze. Daar issie dan: de grootste Tilburgse fuckup aller tijden. Sowieso. De Kattenrug. Ik durf ‘m niet met dit weer te fotograferen, want dan zakken we collectief weg in een diepe depressie. Dus dat.”

De architect van deze immense huisvesting is de welbekende Jaap Bakema (1914-1981), mede verantwoordelijk voor de wederopbouw van Rotterdam na de Tweede Wereldoorlog. Beloofd al veel goeds, toch? Het nieuwe gedeelte van Rotjeknor is immers kei sexy. Bakema was een aanhanger van het door Le Corbusier geïntroduceerde brutalisme. Een stroming in de moderne architectuur die het ruwe materiaal van constructies opzettelijk laat zien. Ik hoor jullie denken: ,,Oohhh daarom is die autodoorgang zo’n groot, triest, grijs, lillik, betonnen jankfestijn.” Precies ja! Het brutalisme was btw een stroming in het modernisme, dé architectuurstijl die ons hier in Tilburg de lillikste gebouwen heeft gebracht. 

De Katterug: ander aanzichtje

Nou zeggen meese vaak: ,,Ja maar van binnen is het echt een heel mooi gebouw!” Dat geloven we hier bij Wij Zijn Tilburg en Keep Tilburg Ugly graag. Maar het gaat natuurlijk om het uiterlijk, niet om innerlijk. En dit grijs, geel, blauwe gevaarte staat zo pontificaal in het blikveld van Tilburg centrum dat we er best iets van mogen vinden. Ist nie? De gallerijen en weggefrotte balkonnetjes stralen iets mistroostigs uit. Een eigenschap die je doorgaans alleen vindt in de uiterste wijken van een grote stad, zomaar naar het centrum gehaald. Terrasjes vallen al vroeg op de dag in de gigantische schaduw van de Katterug, dan wordt het zo lekker grauw hier. Het zicht op ons mooie witte kasteeltje wordt ook nog eens belemmerd door de lillike galerijflat, maar dat is niet erg, je moet immers niet te veel van het goede van Tilburg zien, zo houden we het hier spannend! 

Het is niet alleen lillik, het zorgt er ook nog eens voor dat de helft van Tilburg in de schaduw valt. En daarom hebben we De Katterug genomineerd voor de titel ‘Lillikste gebouw van Tilburg 2019’. Wèh vinde gullie?

Lonneke

Lonneke (28) is geboren en getogen in Broekhoven. Opgegroeid in een buurt waar mensen bij de geringste zonnestraal hun plastic tuinmeubelen op de stoep zetten, en waar de Brabantse gezelligheid en worstenbroodjes nooit ver te zoeken zijn. Voor haar studie heeft ze een aantal jaar in Nijmegen gewoond, toch kon ze Tilburg niet vergeten. Nu woont de cultuurwetenschapper en barvrouw extraordinair weer in haar oude vertrouwde stad en zal ze voor Wij Zijn Tilburg over de vele ontwikkelingen in het bruisende Tilburgse horeca- en cultuurlandschap bloggen.