Redactie WijZijnTilburg12 november 2018
apocalyps_tilburg_1600x902-1024x577.jpg
7min

Een zombieapocalys, een kernramp bij Doel, GroenLinks aan de macht of een oorlog met de Russen. Wie weet wat de toekomst ons voor horror situaties gaat brengen. De bovenstaande foto is een hele toffe en surrealistische impressie van Digidoka.nl van hoe de Hart van Brabantlaan er dan uit zou zien. Volledig autoloos en teruggegeven aan de natuur. De foto werd geplaatst in een Tilburgse Facebookgroep en leverde zoveel positieve reacties en likes op, dat er een hele fotoserie aan gaat komen! We spraken de maakster Geri van den Boom.

,,Fotografie loopt al lang als een rode draad door mijn leven. Heel jong stond ik in de donkere kamer te experimenteren met het ontwikkelen van foto’s. Na mijn Grafische opleiding ben ik bij diverse fotozaken in Amsterdam gaan werken, waar ik voornamelijk amateurfotografen probeerde te begeleiden.” Aldus Geri, hierna is ze in een fotovaklaboratorium komen werken en werden het professionele fotografen die ze ging begeleiden. Na een avontuur als zelfstandig fotograaf heeft ze door privé omstandigheden even afscheid moeten nemen van fotografie als professie.

De Korvel apocalistisch bewerkt door Digidoka

Digidoka
Maar ze is onlangs wel Digidoka begonnen, een bedrijfje in foto(na)bewerking ,,Niet iedere professionele- of amateurfotograaf is handig in het bewerken van foto’s. Ik ben van mening dat mensen te weinig doen met de foto’s die ze met hun camera of smartphone maken.” Heel veel verder dan een filtertje op Instagram komen wij zelf ook vaak niet en een fotodoos op zolder zoals ons oma had, zie je nog maar zelden. Uit de periode van de analoge fotografie zijn negatieven en foto’s bewaard gebleven, kijk maar naar het Regionaal Archief. Maar door de digitale fotografie blijven herinneringen op een harde schijf of smartphone staan en verdwijnen op den duur. Hoe vaak komt het wel niet voor dat je harde schijf crasht of je dat die verdomde telefoonreparateurs heel je telefoon onnodig leeggooien. ,,We laten op die manier niets achter voor ons nageslacht.” zegt van den Boom, doodzonde natuurlijk.

,,Daarnaast ben ik door mijn ervaring uitermate goed in het beoordelen van foto’s op kleur, scherpte en inhoudelijke kwaliteit. Ik ben dan ook gecertificeerd digitaal foto hersteller. Oude beschadigde, verbleekte en verkleurde foto’s herstel ik in Photoshop.” En hoe! Het lijkt of het bijna moeiteloos is gedaan, of er simpelweg een App voor is. Ze tovert oude zwart-wit foto’s van familieleden om tot moderne zeer natuurgetrouwe plaatjes, met vintage touch.

Foto: Queens & Hendrik – Digidoka

Tilburg Apocalyps
,,Laatst plaatste ik een apocalyptische fotobewerking van de Tilburgse Hart van Brabantlaan op Facebook. De vele likes en reacties hebben mij doen besluiten om daar een fotoserie van te maken. De Tilburgers kunnen deze dan als print of muurdecoratie bij mij afnemen.” Een echte Tilburgse is ze zelf niet, de liefde bracht haar hierheen, “maar die is al weer over hoor!” lacht ze. De liefde voor onze stad gelukkig niet, wat wij natuurlijk volkomen begrijpen. Binnenkort zal er dus een complete serie van onze stad in apocalyptische sfeer uitkomen, wij zijn al erg benieuwd naar de Spoorzone in ontbinding en de Piushaven in verval. Mooi voordeel, Stadskantoor 1 hoeft niet meer bewerkt te worden, maar kan zo in de serie.

Nog even geduld voordat Geri de serie gaat uitbrengen, ondertussen kun je nog genieten van de onderstaande plaatjes die ze ook onder handen heeft genomen.

“Kom je ook” – Foto door Digidoka
“Kom je ook” – Foto door Digidoka
De pissteeg – Foto: Digidoka
De vijfsprong in Tilburg – Foto: Digidoka

 

20181111_163528-1024x498.jpg
5min

Rood is inhouden, oranje is afknijpen en groen is dùrzeiken? We krijgen stoplichten met kruikenzeikers (foto is een impressie, het uiteindelijke ontwerp is nog geheim!), een tour door Tilburg voor de Jaozeetie en nieuwe iconen voor TilburgsAns, het zijn drie voorbeelden van projecten die eerder in 2018 in aanmerking kwamen voor subsidie van Erfgoed Tilburg en dus nu werkelijkheid moeten gaan worden. De projecten voldoen aan drie criteria: ze moeten vernieuwend zijn, getuigen van samenwerking en publieksbetrokkenheid vergroten. Een adviescommissie, samengesteld uit de partners van Erfgoed Tilburg, kent de bedragen toe. Foto: Impressie door Wij Zijn Tilburg

In totaal werden in drie aanvraagrondes tien projecten aangevraagd die allemaal honorering kregen. Hierdoor gaan de volgende projecten werkelijkheid gemaakt worden.

Nieuwe iconen voor Tilburg Ans
Zo vroeg Stichting Letterteken een bijdrage voor uitbreiding van iconen TilburgsAns. Hierdoor krijgen binnenkort o.a. Berkel-Enschot, Udenhout en de wijk Reeshof ook hun eigen icoontjes in het font!

Een Fatimadag
Stichting Erfgoed Fatima organiseert voor het eerst een Fatimadag en bevordert communityvorming in de wijk.

Kruikenzeikerstoplichten
Beeldend kunstenaar Marieke Vromans (ook bekend van “De Rits” in het Spoorpark) liet zich inspireren door de Nijntje stoplichten in Utrecht. In Berlijn hebben ze ook een dergelijk fenomeen, daar waar een ‘Ampelmannetje’ rood of groen licht geeft bij verkeerslichten. In Tilburg zal het een kruikenzeiker zijn die bepaalt wanneer het publiek kan oversteken. De foto bij ons artikel is een impressie welke wij zelf hebben gemaakt, het daadwerkelijke ontwerp is nog even geheim, maar op zondag 11 november (11-11) om 15.15 uur mogen we onze eerste Kruikenzeiker oversteekplaats bewonderen en wel op de hoek Piusplein, Piusstraat en de Hoogvensestraat.

Tour voor de Jaozeetie
De Jaozeetie komt terug en is ook in 2019 te bewonderen! De Jaozeetie (Rariteitenkabinet met daarin de historie van Tilburg, met een knipoog) gaat door Tilburg reizen en zal op vier locaties te bewonderen zijn in onze stad.

Foto: Erfgoed Tilburg

Maar dat is niet het enige! De wijk Reeshof verzamelt in samenwerking met SPOTTN AAN verhalen voor een nieuwe app. Voor het eerst werden de Nationale Archeologiedagen in MFA De Poorten georganiseerd. Heemkundekring Tilburg werkt aan een website voor monumenten en winkelcentrum AaBe brengt de wandschilderingen van Kees Mandos tot leven voor het winkelende publiek en het TijdLab in de nieuwe bibliotheek organiseert begin van 2019 activiteiten rondom de ontwikkeling van het leren lezen in Tilburg en besteedt samen met de Stichting Tilburgse Taol aandacht aan leesplanken en dialect.

Erfgoed Tilburg
Erfgoed Tilburg, een koepelorganisatie van organisaties en personen die zich bezighouden met erfgoed, vindt het belangrijk dat inwoners van Tilburg zich betrokken voelen bij het verleden van de stad. Het kennen van de geschiedenis en het delen van een gezamenlijk verleden dragen bij aan de ontwikkeling van identiteit. Erfgoed verwijst weliswaar naar vroeger, maar de waardering ervan vindt plaats in het heden en bepaalt hoe onze toekomst eruit ziet. De subsidies die Erfgoed Tilburg verstrekt, komen uit een hiertoe door de gemeente beschikbaar gesteld erfgoedfonds. In 2019 bestaat wederom de mogelijkheid erfgoedprojecten voor te dragen voor subsidieverlening. Deze zal in vier ronden worden verdeeld. Organisaties en personen die ideeën hebben om een bijdrage te leveren aan de versterking van de publieksbetrokkenheid bij het erfgoed van de stad, kunnen in aanmerking komen voor subsidie. Er zijn aanvraagformulieren te verkrijgen via erfgoedtilburg.nl/subsidies.

Lonneke26 september 2018
DSC7622.2-1024x680.jpg
5min

Het is al vroeg druk op de Day of the Young Artist. Een evenement dat eens in de paar jaar wordt georganiseerd door Kunstpodium T in samenwerking met museum De Pont. Op de Day of the Young Artist staat jong talent centraal. Er worden lezingen, presentaties en workshops gegeven waarin stil wordt gestaan bij het kunstenaarschap anno 2018. 

Nieuwe wereld
Een horde jonge kunstenaars, allen gepaard met een fel groen tasje met informatie en goodies dat werd uitgedeeld bij de inschrijfbalie, staat op de parkeerplaats van museum De Pont. Wachtend tot de deuren open gaan. Ons kent ons, ik ken niemand. Het is een hele nieuwe wereld, die van de jonge kunstenaars. Ik ben benieuwd wat de dag gaat brengen. 

Inspirerende woorden van de directeur
De deuren gaan open en het is tijd voor het openingswoord van Hendrik Driessen; de directeur van De Pont. In mijn groene tas vind ik een super handige notitieblok van Cultureel-Ondernemen en een pen van Kunstpodium-T. Komt goed uit, want top journalise die ik ben, was ik mijn kladblok en pen totaal vergeten. We gaan over op English, want er zijn veel internationale studenten en artists aanwezig. Driessen benadrukt: “Om echte kunst wordt vaak niet gevraagd, dat wordt op den duur onvermijdelijk. Geef dus niet op! Hard werk kan het verschil maken.” Inspirerende woorden van een man die zelf is begonnen in de creatieve sector, erachter kwam dat hij niet de meest inspirerend artistieke persoon was, en toen maar een van de meest geliefde musea voor moderne kunst van Nederland is begonnen. 

Druk programma
De rest van de dag zijn er verschillende interviews, lezingen en workshops waarin de wisselwerking tussen jonge kunstenaars, kunstacademies en de afzetmarkt centraal staat. Het blijkt een kunst op zich om als jonge kunstenaar opgemerkt te worden in de creatieve sector. Gedurende de dag hoor ik veel over de successen, maar vooral over de struggles van kunstenaars. Zowel van gevestigde namen als beginnende artiesten. Er worden veel tips & tricks uitgewisseld en er wordt veel gediscussieerd. Ik merk dat het programma van de Day of the Young Artist de spijker op de kop slaat. Dit is waar de kunstenaars voor kwamen; hulp, geruststelling en ervaringsdeskundigen. 

Exotica
Het museum zelf is ook open gedurende de middaguren en dat laat ik me geen twee keer zeggen. Tussen het stil zitten tijdens de presentaties (waar ik heel slecht in ben) door strek ik even snel de benen bij de nieuwe tentoonstelling van Anne en Patrick Poirier genaamd Exotica. Een expositie die de kwetsbaarheid van cultuur, natuur en de mensheid in beeld brengt. Een welkome afwisseling.

Exotica

Workshop
Tijd voor de workshop ‘Towards cultural entrepreneurship’. In deze workshop wordt de zakelijke kant van het kunstenaarschap aangekaart en worden er veel tips gegeven over het verkopen van jezelf en je kunst. Ook handig voor ‘non-kunstenaars’ als ik zelf.

Ik weet zeker dat de Day of the Young Artist veel jonge kunstenaars een duwtje in de goede richting heeft gegeven. Zelf vond ik het vooral interessant om een kijkje in een, voor mij totaal onbekende wereld, te nemen; die van de jonge kunstenaar.

Lonneke10 september 2018
EF7FDDE6-0591-434D-A34F-962F5123220C-1024x768.jpg
4min

In het voormalige pand van kringloopwinkel PortAgora aan de Goirkestraat heeft Bank15 sinds kort de pop-up Kweektuin: Makers Base geopend. Een plek waar jonge kunstenaars van over de hele wereld zich even helemaal uit kunnen leven. Wij Zijn Tilburg ging langs om deze creatieve ontmoetingsplaats te verkennen. 

De Makers Base is geopend van 10:00 tot 18:00 uur op vrijdag, zaterdag en zondag. Je kunt er dan de hele dag binnen wandelen om te hangen, te ontmoeten, inspiratie op te doen, dingen te maken, je noemt het maar. Ook als je geen creatieve intenties hebt is er genoeg te zien en te doen in de voormalige kringloopwinkel. De muren zijn bijna allemaal voorzien van een prachtige schildering. Om iedere hoek is wel een kunst installatie te vinden en er zijn bijna altijd kunstenaars aanwezig om je te trakteren op artistieke liveshows. Zo ook toen wij langskwamen: “Vorige week trad Glenn Markesteijn op met een spoken word, nu is er een dansgroep de grenzen van dans aan het verkennen door middel van een uitvoering, en zo meteen gaat Levi aan de slag met zijn houtskool-tekeningen.” vertelt de organisatie.

Binnenplaats Makers Base

Op 21 september komen alle kunstenaars nog een keer bij elkaar voordat de pop-up wordt gesloten. Er is dan een eindtentoonstelling die de organisatie van Makers Base nog niet helemaal ingevuld heeft. Maar, beloven ze, het wordt zeker een goed feest met DJ’s, lezingen en veel kunst. “In december wordt het hele pand gesloopt. Dan verdwijnt een groot deel van de kunst, maar dat maakt het hele concept ook wel mooi, de vergankelijkheid en het feit dat de kunstenaars hier echt kunnen doen wat ze willen. Er zijn ook veel werken die wel verplaats kunnen worden, die worden natuurlijk meegenomen.”

Werk van Garwin Gaari bij Makers Base

Een greep uit de huidige collectie; Tilburgse kunstenaars Aziz Lessy, Tom de Meer en Atilla hebben een aantal muren onder handen genomen. Daarnaast zijn er werken te zien van Niké Marchand en Garwin Gaari. En er komen natuurlijk iedere week nieuwe werken, concepten of uitvoeringen bij. Genoeg reuring dus daar bij de Makers Base. De muren zijn nog net niet helemaal vol, dus mocht je je geroepen voelen, dan kan je altijd binnenlopen of mailen.

Redactie WijZijnTilburg7 september 2018
30713085_1401471223332958_6790290960799498240_o-1024x682.jpg
2min

In het voormalige postkantoor aan de Spoorlaan worden momenteel een doolhof en rooftopbar, genaamd Doloris, gebouwd. Nieuwsgierige mensen moeten nog heel even geduld hebben. Doloris gaat over 9 maanden open in Tilburg.

Het doolhof zal 40 ervaringskamers en 2200m² aan kunst hebben en is toegankelijk via de goederenlift uit de trailer, die vrijdag vrijgegeven werd. Samen met het 400 vierkante meter grote dakterras zal dit voor een toename aan (internationale) bezoekers zorgen. “Terwijl je paden volgt, muren beklimt en door mysterieuze objecten kruipt, wordt de tijd vloeiend” valt op de website van Doloris te lezen. Het wordt een walk-through experience, waarin je langs allerlei surrealistische taferelen komt.

De voorbereiding om het doolhof naar Tilburg te halen loopt al jaren. Een soortgelijk doolhof was van 2010 tot 2014 te bezoeken in Berlijn. Het idee om een soortgelijke doolhof naar Tilburg te brengen komt van cultureel bedrijf Qanvas, dat ook verantwoordelijk is voor onder andere Aus Berlin.

De rooftopbar valt in handen van horeca-ondernemer Jaap van Ham, Qanvas-oprichter Joep van Gorp en Gijs van der Velden van Cookaholics. Ze denken aan een gastrobar-concept: waar kwaliteitseten, -bier, wijn en cocktails hand in hand gaan.

In mei 2019 staan we met zijn alle boven op het dakterras met een biertje na te genieten van een reis door de surrealistische doolhof. Wij kunnen niet wachten.

45a1b588-0e74-45af-98d1-df4ab7057824-1024x497.jpg
3min

Op 10, 11 en 12 augustus wordt de Tilburgse binnenstad gekaapt door een groep kunstenaars. Kaapstad presenteert een serie City Hacks en Art Take-overs in de driehoek Piusplein, Heuvelplein, Pieter Vreedeplein én enkele uitschieters daarbuiten. Kaapstad is een driedaagse overname door makers, kunstenaars en vrijbuiters uit binnen- en buitenland. Een jaarlijks terugkerend initiatief dat dit jaar voor het eerst plaats vindt. Kaapstad is gratis toegankelijk voor iedereen. Foto: Wij Zijn Tilburg

Kaapstad is een initiatief van Montopinto en wordt gefinancieerd door Binnenstad Management Tilburg, Ondernemersfonds Binnenstad Tilburg, BIZ Vastgoedeigenaren, Kernwinkelgebied Binnenstad Tilburg, Marketing Tilburg en Gemeente Tilburg. Het evenement wordt artistiek gestuurd door kunstenaar Sander van Bussel van Tilburg Cowboys.

Vijf gouden regels van het Kaapstad manifest vormen de basis voor het evenement. Met City Hacks & Art Take-overs bevecht Kaapstad vastgeroeste ideeën met als wapens creativiteit en verwondering.

Kaapstad hackt de stad
We maken creatief gebruik van de stad, de mensen en de dingen.

Kaapstad verwondert
Verwondering is ons doel. Charme, humor en de omkering van het alledaagse zijn onze wapens.

Kaapstad buigt de regels
Regels zijn regels, maar als je ze een beetje buigt glip je er tussendoor.

Kaapstad is een driedaagse overname
We laten de stad achter zoals we hem gevonden hebben.

Kaapstad nodigt uit tot spelen
Kind en volwassenen, kunstenaar en vrijbuiter, iedereen wordt uitgenodigd om mee te spelen, mee te doen en mee te maken.

Ben Wilson, ook wel Chewing Gum Man genoemd, neemt tijdens Kaapstad op een creatieve manier de straten van Tilburg over. Met zijn oog voor humor zet hij irritaties van het alledaagse om in een glimlach op je gezicht. Straat vervuiling wordt omgetoverd tot kunst die het best met een vergrootglas te aanschouwen is. Menig mens krijgt kippenvel bij de gedachte aan andermans kauwgom, Wilson maakt hiervan kunstwerken met zijn kwast.

Er zijn nog veel meer van dit soort unieke kunstprojecten tijdens Kaapstad te bewonderen in de Tilburgse binnenstad in het weekend van 10, 11 en 12 augustus. Bekijk het gehele programma op de website van Kaapstad.

IMG_6357-1024x768.jpg
8min

Voor een studieproject is een groep Tilburgse FHK studenten naar het Zuid-Afrikaans dorp Darling gegaan voor kunst, community en talentontwikkeling. Wij Zijn Tilburg vroeg hun om het project te uit te lichten en een aantal van hun ervaringen te delen.

Wat is The Darling Collection?
Darling, 14 maart 2018 – Voor aankomst zijn er door een lokaal team 35 persoonlijke objecten met bijbehorende verhalen verzameld bij 35 verschillende inwoners van het dorp. De verhalen komen uit beide gedeeltes van het dorp dat gescheiden wordt door een spoorlijn, een situatie die door de apartheidsperiode is ontstaan. Bij aankomst worden de verhalen verdeeld over de 7 Nederlandse studenten die aan de Fontys Hogeschool voor de Kunsten een opleiding volgen. Het is aan de studenten om samen met hun 5 ‘objectowners’ uit Darling het aangedragen object te gebruiken als inspiratiebron voor hun werk. De groep studenten bestaat uit: Lennart Creutzburg [beeldeducatie], Lizzy Bastiaansen [danseducatie], Jaro Heijster [muziekproductie], Daphne Horsten [jazz-zangeres conservatorium], Leonie Kuhlmann [theatereducatie], Maaike de Haard [vormgeving artcode], Juliette Zoeten [danseducatie].

Aan het einde van dit 6 weken durende project worden de werken vertoond/opgevoerd tijdens het festival weekend (20, 21 en 22 april). Hier wordt door middel van kunst het verhaal verteld dat de inwoners anders nooit hadden gehoord of gezien. Het project, dat begeleid wordt door Jan Grolleman, keert voor de derde keer terug. Er worden mogelijkheden onderzocht of en hoe het project volgens het concept van The Darling Collection in Nederland kan worden uitgevoerd.

Dit jaar staat in het teken van een transitie naar een vorm waarbij lokaal talent de hoofdrol gaat vervullen. Dit nieuwe project genaamd dARTling is opgezet onder leiding van Jan Grolleman en Laura Jonkers. Jonkers deed als student mee tijdens de eerste editie (2016) van The Darling Collection. Ze keerde het jaar daarop (2017) terug om het dARTling-project te ontwikkelen. De inmiddels afgestudeerde Jonkers arriveerde, samen met muziekeducatie studente Laura Lijbers, op 12 februari jongstleden in Darling. Zij werken in totaal 10 weken aan het dARTling-programma waarin ze lokaal creatief talent begeleiden en een educatief traject opzetten. Het doel is hen te leren hoe zij de lokale jeugd van Darling kunnen inspireren met lessen/workshops in de kunstsector.

Ervaringen in Darling
Als een groep kinderen afstormt op de bekertjes cola die ik inschenk, schieten deze gedachtes achtereenvolgens door mijn hoofd. Beschaamd door mijn Europese mindset (welk kind stormt er immers niet af op cola en chips) kijk ik rond. De kinderen hebben net de voorstelling van het parallelle FHK-project ‘dARTling’ gezien, gemaakt door ‘Laura & Laura’. dARTling is bedoeld om lokaal talent te stimuleren en hen te coachen anderen les te geven en wij gaan daar vanuit ons project (‘Darling Collection’) aan bijdragen. Ik was ontroerd door hoe mooi en vol overgave er gedanst, gezongen en geacteerd werd. Na afloop kwamen veel kinderen op de aanmeldformulieren af, voor de workshops die we ze gaan geven: “I want to learn everything about acting!”

Optreden lokale talenten

Mijn eerste dagen hier in Darling zijn indrukwekkend geweest. Ik zag vele ondeugende blikken van kinderen die op straat rondhangen in de arme wijk Asla (de township). De straten zijn er bevuild met glas en afval en de kinderen lopen er op blote voeten. Er is geen middelbare school, dus veel kinderen belanden na de basisschool op straat. Toch was de sfeer er gezellig: er werd gespeeld en veel gelachen.
Het contrast kan haast niet groter met de ruime huizen in het ‘blanke gedeelte’, sommigen omringd door beveiligde hekken waarachter grote waakhonden blaffen. In dat gedeelte verblijf ik, in een gezellig Frans aandoend huisje weliswaar, samen met Juliet, Maaike en Sidney.

De armere mensen leven veel op straat, omdat hun huizen klein zijn. Maar ze zijn het gewend: “Met wie woon je hier?” “Ooh alleen met mijn ouders, mijn drie kinderen, mijn oom en mijn oma”. Haar huis past vier keer in het mijne in Amsterdam, waar we met z’n tweeën wonen.

Ook wij zitten in een voor Nederlandse begrippen kleine ruimte met veel mensen op elkaar. Overdag is het warm en vanwege de uitzonderlijke droogte zijn er strenge richtlijnen voor het watergebruik. Ik voel me heerlijk onhandig: gehannes met desinfecterende handgel om niet steeds je handen te hoeven wassen, proberen je haren te wassen met maximaal 90 seconden watergebruik en pas de WC doorspoelen als het écht nodig is. Het typische Westerse cliché heeft zich meester van me gemaakt: ik ben me continu bewust van hoe goed we het in Nederland hebben en van hoe ik me probeer te verhouden tot de cultuur hier. Ik doe mijn best.

Zo had ik gisteren een interview met Lee, een van mijn object owners, die gewoon niet kwam. Ons project draait om de ‘object owners’: dit zijn lokale inwoners die een voorwerp indienen wat belangrijk is voor zijn of haar leven. Dat kan van alles zijn: een erfstuk, een mooie hoed of een vogelkooi. Aan ons de taak om een artistiek product (dans, muziekstuk, voorstelling, video, etc), over dat object of het bijbehorende verhaal te maken. Maar Lee kwam dus niet. “Misschien is hij verlegen of is hij het vergeten”.
Me te bewust van mijn melkflesbenen, hippe rugtas en goedkope Hemasokken boven mijn sneakers (natuurlijk de zomersokken vergeten), loop ik samen met een lokale medewerker (Bob Marley-muts en rastahaar) een half uur naar Lee’s huis, helemaal in het achterste gedeelte van Asla. Het huis had een deken in plaats van een raam, er liep een kat rond met een open wond en overal blaften honden. De vader, rastakapsel tot aan zijn middel, ontstoken oog en een brede lach zonder tanden, gaf me een boks. “hij is bij zijn oma”. Ook daar bleek hij niet. We liepen weer terug, ‘morgen proberen we het opnieuw’. En dat werd weer komende maandag. Het leven komt zoals het komt.

Uitreiking van verhalen

Ondertussen bedacht ik melodieën, schreef ik teksten en sparde ik met mijn medestudenten over de mogelijkheden tot interdisciplinariteit.

Impressie maakproces

Dit weekend gaan we naar het strand. Ik zal aan jullie denken, wanneer ik mijn goedkope HEMA-wintersokken uittrek om de zee in te stappen.

Volg de projecten via:
Facebook
Website
Instagram @FHKTilburg (story-feed)