Gina July7 mei 2019

5min

Een festival is natuurlijk één groot feest, maar hoe tof is het als je ook nog eens met een prijs 🏆 naar huis gaat? Gina July bedenkt voor verschillende evenementen bijpassende challenges en daagt de bezoekers uit! Een goedgevulde mand met prijzen en creatieve spellen en opdrachten brengen haar en de bezoekers in bijzondere of hilarische situaties. Deze keer was ze bij het studentenbevrijdingsfestival in de Muzetuin en ontnam ze de festivalganger even hun vrijheid.

Bevrijdingsdag
Vrijheid is een groot goed. Voor ons is het super normaal dat we kunnen studeren, een terrasje kunnen pakken en middenin de nacht veilig naar huis kunnen fietsen. Dat we kunnen zeggen wat we willen en onbezorgd kunnen leven. Voor veel mensen was en is dit nog steeds niet zo. Zondag 5 mei vierden we samen de vrijheid die wij hier genieten en eren we de mensen die hiervoor hebben gezorgd en hier nog steeds voor zorgen.

Kater en Luna
Het studenten bevrijdingsfestival is het jaarlijks terugkerend evenement georganiseerd door Dispuut Kater (T.S.C. St. Olof) en Dispuut Luna (T.S.R. Vidar). Studenten vanuit het hele land bezoeken jaarlijks het festival in de Muzetuin. Regelmatig uitverkocht en ook afgelopen editie was het gezellig druk. De het een studentenfestival is zie je ook aan de muntprijzen, voor slechts 1,80 euro kun je er “prima pilsen”. De betrokkenheid van organisatie met 4 en 5 mei is groot, ze waren ook aanwezig tijdens de dodenherdenking in het Vrijheidspark om te herdenken en bloemen aan te bieden.

Foto: Bloemen in het Vrijheidspark

Het was oorlog
“Een echt studentenleven was er niet: het was oorlog”, blikt Linders (organisatie 2018) terug tegenover Punt. Tijdens de oorlog moest een deel van de studenten in Tilburg onderduiken, een ander deel sloot zich aan bij het ondergronds verzet of werd gedwongen tewerkgesteld in Duitsland. Zo ook Linders: “Wij moesten ons in het voorjaar van 1943 melden en van de bezetter een loyaliteitsverklaring tekenen.” Wie weigerde te tekenen, kreeg bericht dat hij naar Duitsland moest om in de oorlogsindustrie te werken en mocht geen colleges meer volgen. En wie weigerde naar Duitsland te gaan, riskeerde represaillemaatregelen tegen familieleden. Vanuit de Hoogeschool in Tilburg werd de studenten niets opgelegd, maar de studenten zaten op één lijn: “Onderling hebben we gewoon besloten: die verklaring tekenen we niet, punt uit. Wat denken ze wel, die moffen. We waren opstandig.”

Voor de aankleding van het Studentenbevrijdingsfestival doken de organiserende studenten het Regionaal Archief Tilburg in. “We hebben foto’s gevonden van studenten uit de oorlogstijd en tijdens de bevrijding. Ook hebben we beelden van straten gevonden die nu iconische straten zijn voor het Tilburgse studentenleven. De beste vondst is een oude foto van studentenvereniging T.S.C. Olof op hun 19e Dries, een herkenbaar tafereel voor menig student in Tilburg.”

Bevrijdingsvuur
Het bevrijdingsvuur was ook te vinden op het festival en werd ontstoken door wethouder Berend de Vries, MC Apster en Pim van der Velden. Het podium had veel weg van de kerk op de Heuvel.

Foto: Organisatie Studentenbevrijdingsfestival 2019

 

 


Tim Frenken22 februari 2019
WhatsApp-Image-2019-02-21-at-23.39.43.jpeg

11min

Face the truth: Als we onze nek vol hebben gegoten met de nodige liters alcohol verandert menig medemens in een nachtelijke kleptomaan. Het is niet voor niets zo dat ieder studentenhuis vol hangt en staat met gejatte straatnaamborden, pionnen van wegwerkzaamheden, random vlaggen en posters of de meest aftandse schilderijen. Wanneer je een kastje opentrekt zie je in 9 van de 10 gevallen bierglazen of shotglaasjes van bekende Tilburgse horeca. Maar ook zoutvaatjes, deurmatten, toiletborstels, zeep, alles wat licht geeft en standbeelden van engelen zijn populair. Afgelopen dinsdag was het ook raak.

Café Bolle is hun VEDETT bord kwijt. Hij is kwijtgeraakt afgelopen “dobbel dinsdag”. Als student ken je de regels uit je hoofd: even is krijgen, oneven is betalen. De beste bezoeker welke die avond hoogstwaarschijnlijk even had gegooid dacht “alles is voor Bassie, hier met dat bord”. Hulde overigens, want ik heb zo’n zelfde unit wel eens in Hotdogbar Dwars zien staan, die steek je niet zomaar onder je T-shirt. Daarnaast zit het apparaat ook nog eens aan een stekker en geeft het licht, dat moet toch opvallen zou je zeggen. In de praktijk durf ik dat ook direct weer te ontkrachten, want in mijn studentenkamer hing namelijk een Malibulamp van zo’n 9999 lumen en een diameter van 80cm. Daar heb ik geen bonnetje van kan ik je verzekeren. Maargoed, bij Bolle zijn ze niet boos, maar teleurgesteld en ze willen heel graag hun bord terug, dus als je hem hebt, geef effe terug pik. Dan staat Tim Hofman volgende week niet op je stoep (want ja, de boel staat op camera).

Het bord van Bolle. (Gezellig kerstdobbelen half februari)

Je hoort met je tengels van andermans spullen af te blijven. “Gij zult niet stelen” is ook bij mij met de paplepel ingegoten. Maar laten we ook niet Roomser zijn dan de Paus, is de wijn in de man, dan is het verstand in de kan. Dan kun je niet altijd meer voor jezelf instaan. De woonkamer van mijn studentenhuis was dan ook rijkelijk gedecoreerd met campagneposters en verkeersborden. Wanneer “de gemeente” op controle kwam volgens onze huisbaas verstopten wij deze ook keer op keer krampachtig onder en achter de bank. En af toe verscheen een oranje pion of een winkelwagen op het toneel, waar we dan vervolgens weer snel en vakkundig afscheid van wilden nemen, want aan die dingen had je überhaupt niets. Soms was het kleptomane gedrag van mijn huisgenoten daarentegen best handig, ik geloof namelijk niet dat er ook maar één peper- en zoutstel aan is geschaft en toch was deze altijd voorhanden. Niet dat ik het wil goedpraten hè, maar wanneer het kwaad al geschied is, kun je er maar beter van genieten.

Zelf organiseer ik regelmatig feestjes en worden ook bij mij zo nu en dan zowel kleinigheden, als de meeste bizarre decorstukken ontvreemd. Gelukkig kan ik het van twee kanten bekijken (namelijk als dader en als slachtoffer). In de horeca blijft het een risico van het vak, maar natuurlijk, als ik iemand kan betrappen met een speciaalbierglas in zijn tas, dan pak ik die natuurlijk ook af (vul hem dan waarschijnlijk met pils voor mijzelf) en vertel diegene dat hij of zij weer gewoon bier moet gaan drinken en lekker gaan dansen òf beter naar huis kan gaan. Soms kom je er, net als Café Bolle, inderdaad pas achter wanneer de avond al voorbij is of wanneer je er op misgrijpt. Of, specifieker nog, wanneer het Piusplein tijdens de Kermis belt dat er een bierbank vanaf de Spoorzone hun kant op is gekomen. Of wanneer iemand een kamer te huur aanbiedt op Facebook.

Hoi Carmen, dat is mijn Desperados Road Show banner …

Ik hoop altijd maar dat deze “Drunk Trophies” uiteindelijk boven iemands bed of op iemands schouw belanden en dat het ieder huisfeestje onderwerp van gesprek is en dat het weer gaat over wat voor onvergetelijke avond dat was. Betere reclame kun je je immers niet wensen als evenementenorganisator. En stiekem doen we het allemaal wel eens, dus laten we deze nachttrofeeën een beetje eren!

Omdat het even hilarisch als beschamend is, bij deze een oproepje: Wij zijn op zoek naar de beste Nachttrofeeën van Tilburg! Heb jij ook in je eentje een pareltje weten te bemachtigen, terwijl je daarna thuis heel de wasbak hebt ondergespouwd (toch een borrel teveel op)? Of al je vrienden opgenaaid om dat verkeersbord mèt betonblok mee naar je tuin te tillen (omdat je er immers toch al voor had betaald in de vorm van gemeentelijke belastingen). Stuur een foto van jouw nachttrofee naar tim@wijzijntilburg.nl. Ik zal hem discreet en anoniem behandelen en toevoegen aan de nachttrofeeën lijst hieronder!

TILBURGSE NACHTTROFEEËN.


  • Afbeelding 1. Verkeersbord nu eigendom van N. afkomstig uit ’t Goirke.
  • Afbeelding 2. Verkeersbord nu eigendom van T. afkomstig van wegwerkzaamheden voor de AH Piusplein.

  • Afbeelding 1. Toilet-doorspoel-knop nu eigendom van F. afkomstig vanaf onbekend.
  • Afbeelding 2. Toilet-doorspoel-knop nu eigendom van F. afkomstig vanaf Korte Heuvel.

  • Afbeelding 1. FF NAAIEN Bord nu eigendom van D. afkomstig van Weekend Magnifiek
  • Afbeelding 2. Leonardo DiCaprio nu eigendom van J. afkomstig van een bioscoop.

  • Afbeelding 1. Dream Village vlag nu eigendom van T. afkomstig van Dream Village Festival
  • Afbeelding 2. STUDIO lichtbord nu eigendom van K. afkomstig van Café Studio.

  • Afbeelding 1. Terrasstoel nu eigendom van M. afkomstig van Domino’s Pizza Piusplein.
  • Afbeelding 2. Winkelwagen nu eigendom van de stort, afkomstig van Aldi Tilburg Zuid.

Je nachttrofee anoniem terugdoneren aan de rechtmatige eigenaar? Check Drunk Trophies. Over de herkomst van de foto’s kan niet gecorrespondeerd worden.


Redactie WijZijnTilburg17 november 2018
boos-1024x495.jpg

2min

BOOS was weer in Tilburg, het welbekende YouTube programma dat boze mensen probeert “onboos” te maken. Eind vorige maand klopte BOOS-presentator Tim Hofman nog aan bij Interpolis. Deze week is Tim op bezoek omdat het internet in Talentsquare nogal dramatisch lijkt te zijn.

Sanne van Loo woont in TalentSquare (Hart van Brabantlaan) en heeft sinds ze daar woont last van de bagger Wi-Fi. Al zo’n 5 jaar lang werkt het met regelmaat niet of enorm traag. Ze heeft voor het internet, welke 100mb/s zou moeten zijn, aan SSH betaald en deze zouden dus ook moeten fixen dat alles werkt. Zij geven echter Teleplaza de schuld en zo krijg je – as usual – het kastje naar de muur verhaal.

In de aflevering gaat Tim op bezoek bij het kantoor van SSH, welke gevestigd is in TalentSquare en eist werkend internet èn een vergoeding voor alle dagen dat het internet het af liet weten. SSH gaat hierover in gesprek met Teleplaza en komt rond 1 december met een oplossing.

We hebben een aantal bewoners van Talentsquare gemaild over het internet en of het echt zo hard faalt, maar hebben hier geen reactie op gehad.


Redactie WijZijnTilburg20 augustus 2018
10632719_804754939576883_5113141256796383061_n.jpg

4min

De TOP week 2018 is van start gegaan! Tilburg wordt de komende week overspoeld door nieuwe studenten van hogescholen en universiteiten die in september beginnen aan een nieuwe studie in onze stad. Tijdens deze week leren de studenten Tilburg kennen en alles wat de stad te bieden heeft. Foto: TOP week

Download voordat je verder leest eerst de Wij Zijn Tilburg app (mocht je deze nog niet hebben). Er worden komende week namelijk heerlijke prijzen weggegeven via Tilburg Go! Dit is initiatief vanuit Wij Zijn Tilburg, Onze Zaak, Cheaque, Rabobank, Brandpunt/Bolle en Polly Maggoo. Gedurende de week zijn er prijzen op te halen door heel Tilburg. Wie de prijs als eerste komt ophalen moet een codewoord zeggen wat gegeven wordt d.m.v. een pushbericht in de app. Houd je telefoon dus goed in de gaten!

In deze week worden er dus verschillende activiteiten voor nieuwe studenten in Tilburg georganiseerd. Denk hierbij aan veel feestjes, sportactiviteiten en nog veel meer. Op maandag barst het feest los en registreren de studenten zich bij het Sportcentrum van Tilburg University. Daarna gaan de studenten richting het centrum en spelen het bordspel Experience Tilburg om zo de stad te leren kennen.

Dinsdag vindt de Decathlon Sports Day in het Leijpark plaats. In de avond is het tijd voor de kroegentocht oftewel de Pub Crawl. Op woensdag kunnen de studenten even bijkomen tijdens de Recharge Lunch met een hoop foodtrucks. Daarna is het tijd voor de grootste cantus van Nederland: de TOP cantus.

Op donderdag is er een festival voor studenten en in de avond is het even relaxen met een filmpje in de buitenlucht in het Koning Willem II Stadion. Vrijdag mogen de studenten kiezen: ze mogen zwemmen bij Recreatiebad Stappegoor of beachvolleyballen bij Avans. Het officiële volledige TOP week programma voor bachelor en pre-master studenten vind je hier. Het programma voor alle master en exchange studenten vind je hier.

De TOP week wordt georganiseerd door en voor studenten. Het motto van de organisatie is niet voor niets: keep up the good vibes. Loopt het feestgedruis jou toch de spuigaten uit? De organisatie is te bereiken via 013-4662849 of 06-42092170. Je kunt ook even binnenlopen bij Headquarters in de Koepelhal. Maar laten we de studenten deze komende dagen zich vooral focussen op onze mooie stad en alles wat er te beleven is!


IMG_6357-1024x768.jpg

8min

Voor een studieproject is een groep Tilburgse FHK studenten naar het Zuid-Afrikaans dorp Darling gegaan voor kunst, community en talentontwikkeling. Wij Zijn Tilburg vroeg hun om het project te uit te lichten en een aantal van hun ervaringen te delen.

Wat is The Darling Collection?
Darling, 14 maart 2018 – Voor aankomst zijn er door een lokaal team 35 persoonlijke objecten met bijbehorende verhalen verzameld bij 35 verschillende inwoners van het dorp. De verhalen komen uit beide gedeeltes van het dorp dat gescheiden wordt door een spoorlijn, een situatie die door de apartheidsperiode is ontstaan. Bij aankomst worden de verhalen verdeeld over de 7 Nederlandse studenten die aan de Fontys Hogeschool voor de Kunsten een opleiding volgen. Het is aan de studenten om samen met hun 5 ‘objectowners’ uit Darling het aangedragen object te gebruiken als inspiratiebron voor hun werk. De groep studenten bestaat uit: Lennart Creutzburg [beeldeducatie], Lizzy Bastiaansen [danseducatie], Jaro Heijster [muziekproductie], Daphne Horsten [jazz-zangeres conservatorium], Leonie Kuhlmann [theatereducatie], Maaike de Haard [vormgeving artcode], Juliette Zoeten [danseducatie].

Aan het einde van dit 6 weken durende project worden de werken vertoond/opgevoerd tijdens het festival weekend (20, 21 en 22 april). Hier wordt door middel van kunst het verhaal verteld dat de inwoners anders nooit hadden gehoord of gezien. Het project, dat begeleid wordt door Jan Grolleman, keert voor de derde keer terug. Er worden mogelijkheden onderzocht of en hoe het project volgens het concept van The Darling Collection in Nederland kan worden uitgevoerd.

Dit jaar staat in het teken van een transitie naar een vorm waarbij lokaal talent de hoofdrol gaat vervullen. Dit nieuwe project genaamd dARTling is opgezet onder leiding van Jan Grolleman en Laura Jonkers. Jonkers deed als student mee tijdens de eerste editie (2016) van The Darling Collection. Ze keerde het jaar daarop (2017) terug om het dARTling-project te ontwikkelen. De inmiddels afgestudeerde Jonkers arriveerde, samen met muziekeducatie studente Laura Lijbers, op 12 februari jongstleden in Darling. Zij werken in totaal 10 weken aan het dARTling-programma waarin ze lokaal creatief talent begeleiden en een educatief traject opzetten. Het doel is hen te leren hoe zij de lokale jeugd van Darling kunnen inspireren met lessen/workshops in de kunstsector.

Ervaringen in Darling
Als een groep kinderen afstormt op de bekertjes cola die ik inschenk, schieten deze gedachtes achtereenvolgens door mijn hoofd. Beschaamd door mijn Europese mindset (welk kind stormt er immers niet af op cola en chips) kijk ik rond. De kinderen hebben net de voorstelling van het parallelle FHK-project ‘dARTling’ gezien, gemaakt door ‘Laura & Laura’. dARTling is bedoeld om lokaal talent te stimuleren en hen te coachen anderen les te geven en wij gaan daar vanuit ons project (‘Darling Collection’) aan bijdragen. Ik was ontroerd door hoe mooi en vol overgave er gedanst, gezongen en geacteerd werd. Na afloop kwamen veel kinderen op de aanmeldformulieren af, voor de workshops die we ze gaan geven: “I want to learn everything about acting!”

Optreden lokale talenten

Mijn eerste dagen hier in Darling zijn indrukwekkend geweest. Ik zag vele ondeugende blikken van kinderen die op straat rondhangen in de arme wijk Asla (de township). De straten zijn er bevuild met glas en afval en de kinderen lopen er op blote voeten. Er is geen middelbare school, dus veel kinderen belanden na de basisschool op straat. Toch was de sfeer er gezellig: er werd gespeeld en veel gelachen.
Het contrast kan haast niet groter met de ruime huizen in het ‘blanke gedeelte’, sommigen omringd door beveiligde hekken waarachter grote waakhonden blaffen. In dat gedeelte verblijf ik, in een gezellig Frans aandoend huisje weliswaar, samen met Juliet, Maaike en Sidney.

De armere mensen leven veel op straat, omdat hun huizen klein zijn. Maar ze zijn het gewend: “Met wie woon je hier?” “Ooh alleen met mijn ouders, mijn drie kinderen, mijn oom en mijn oma”. Haar huis past vier keer in het mijne in Amsterdam, waar we met z’n tweeën wonen.

Ook wij zitten in een voor Nederlandse begrippen kleine ruimte met veel mensen op elkaar. Overdag is het warm en vanwege de uitzonderlijke droogte zijn er strenge richtlijnen voor het watergebruik. Ik voel me heerlijk onhandig: gehannes met desinfecterende handgel om niet steeds je handen te hoeven wassen, proberen je haren te wassen met maximaal 90 seconden watergebruik en pas de WC doorspoelen als het écht nodig is. Het typische Westerse cliché heeft zich meester van me gemaakt: ik ben me continu bewust van hoe goed we het in Nederland hebben en van hoe ik me probeer te verhouden tot de cultuur hier. Ik doe mijn best.

Zo had ik gisteren een interview met Lee, een van mijn object owners, die gewoon niet kwam. Ons project draait om de ‘object owners’: dit zijn lokale inwoners die een voorwerp indienen wat belangrijk is voor zijn of haar leven. Dat kan van alles zijn: een erfstuk, een mooie hoed of een vogelkooi. Aan ons de taak om een artistiek product (dans, muziekstuk, voorstelling, video, etc), over dat object of het bijbehorende verhaal te maken. Maar Lee kwam dus niet. “Misschien is hij verlegen of is hij het vergeten”.
Me te bewust van mijn melkflesbenen, hippe rugtas en goedkope Hemasokken boven mijn sneakers (natuurlijk de zomersokken vergeten), loop ik samen met een lokale medewerker (Bob Marley-muts en rastahaar) een half uur naar Lee’s huis, helemaal in het achterste gedeelte van Asla. Het huis had een deken in plaats van een raam, er liep een kat rond met een open wond en overal blaften honden. De vader, rastakapsel tot aan zijn middel, ontstoken oog en een brede lach zonder tanden, gaf me een boks. “hij is bij zijn oma”. Ook daar bleek hij niet. We liepen weer terug, ‘morgen proberen we het opnieuw’. En dat werd weer komende maandag. Het leven komt zoals het komt.

Uitreiking van verhalen

Ondertussen bedacht ik melodieën, schreef ik teksten en sparde ik met mijn medestudenten over de mogelijkheden tot interdisciplinariteit.

Impressie maakproces

Dit weekend gaan we naar het strand. Ik zal aan jullie denken, wanneer ik mijn goedkope HEMA-wintersokken uittrek om de zee in te stappen.

Volg de projecten via:
Facebook
Website
Instagram @FHKTilburg (story-feed)