Lonneke10 juli 2019
BUMPERKLUIVEN_VRIJDAG_FINAL_042-1280x853.jpg

2min

Yes! Eindelijk is de heerlijke zomer van start gegaan en dat vieren we tijdens Bumperkluiven in de binnentuin van de Spoorzone in Tilburg. Na de succesvolle kick off vorig jaar vind je ons dit jaar van 9 t/m 11 augustus terug in de binnentuin van de Spoorzone. Dat wordt drie dagen lang smullen, genieten en ontspannen! 


34397446_400512353759209_3176776305697882112_o-1280x853.jpg

1min

Op zondag 23 juni vindt de eerste van drie zomerse edities van De Thuin plaats, in de patio van de Hall of Fame. Voor wie het nog niet kent: De Thuin is hét zondagmiddag evenement, waar je samenkomt in een ‘achtertuin’. In De Thuin draaien lokale DJ’s, kun je spelletjes spelen en worden er kleine activiteitjes georganiseerd. Kom je luie tuinstoel uit en dans de zondag door!


Hossein-StadsTuinderij-Piushaven_Michaël-Molenaar-3-1280x521.jpg

2min

Op zaterdag 18 mei wordt bij StadsTuinderij Piushaven de opening van het seizoen gevierd. Iedereen is van harte welkom om te komen kijken wat er zoal bij de Stadstuinderij gebeurt, wat er groeit, bloeit en leeft. Er zijn afgelopen periode ruim 70 soorten groenten en fruit geplant, nu wachten op veel zon en af en toe een bui voor een goede oogst. Als het weer mee zit groeien en bloeien deze zomer ook nog eens zo’n 60 verschillende soorten bloemen en kruiden.


bosje-bloemen-foto-Marjolein-Notenboom-1024x1024.jpg

3min

Keuze uit 200 soorten groenten, fruit, bloemen én kruiden dit seizoen

StadsTuinderij Piushaven gaat haar laatste teeltseizoen in op de tijdelijke locatie aan de Piushaven.
Maar voor haar vertrek naar een definitieve locatie (mét moes- en pluktuin, een multifunctioneel gebouw met daghoreca, streekwinkel, vergader- en educatieruimte én een terras) bloeit en groeit de tuin aan de Piushaven nog één keer zeer weelderig!

Groenten, fruit, bloemen en kruiden
Er worden dit seizoen wel 120 soorten groenten en fruit geteeld. Ook de bloementuin is nieuw leven ingeblazen. Een mooie verbetering van het aanzien van buitenaf en voor bezoekers, mét een wandelpad in de vorm van het logo van de StadsTuinderij en de combinatie van zo’n 60 soorten plukbloemen, kruiden, eet- en drinkbare (geneeskrachtige) planten wordt dit echt een pareltje.

Verse groenten van Stadstuinderij Piushaven

Zelf bijdragen aan wat er op je bord komt
De StadsTuinderij is een plek waar ruim 50 vrijwilligers en een aantal dagbesteders werken. Een plek waar je elkaar inspireert, waar je samen actief bent en waar mensen tot bloei komen.
Het past dan ook bij de filosofie van de StadsTuinderij om, onder begeleiding, klanten zélf wekelijks hun groentenpakket te laten oogsten. Zelf oogsten zorgt voor meer verbinding met de tuin, de producten en haar mensen, je gooit minder eten weg en geniet meer van het verse eten dat je zelf van het land haalt.

Zelf oogsten en zelf plukken
Wil jij ook een aandeel in de StadsTuinderij en elke week zelf groenten komen oogsten?
Lekker vers… dat kan dit seizoen van medio mei t/m eind oktober door een Zelfoogst Groenten Abonnement aan te schaffen! Vanaf juni kan er ook geplukt worden in de bloementuin. Vanaf 1 mei, als de winkel weer open is, zijn er Zelfpluk Bloemen Strippenkaarten te koop. Zo kun je voordelig 5 of 10 x dit seizoen zelf een vers kleurrijk veldboeket plukken.

Aanmelden
Interesse? Meld je dan vóór 1 mei aan via info@stadstuinderijpiushaven.nl  o.v.v. ‘zelfoogst abonnement 2019’. Binnen een week krijg je een persoonlijke mail met alle benodigde informatie terug.


Janneke Verhoeven17 september 2018
Schermafbeelding-2018-09-17-om-09.59.40.png

5min

Met uw krantje onder de arm en het kopje thee wiebelend in de hand stapt u ogenschijnlijk zelfverzekerd, bijna parmantig, de druk bezette ruimte binnen. De zwemles van zoonlief is hier, in het zwembad van deze Tilburgse zorgomgeving; ‘De Leijhoeve’. Het hok waar u binnenstapt is een soort lachwekkend broeikaseffect-gebeuren. Vol kletsende, tevens koffie of wijn(!), drinkende ouders. Allemaal even trots op hun zwemmende kind.

Hallo.. zegt u met uw krakerige stem, ze zeggen dat ik hier ergens naar buiten kan. Want daar zitten ‘ze’ allemaal in het zonnetje. Ik zie een twinkeling in uw ogen, terwijl u het over de zon heeft. Welke kant is het op? Vraagt u zachtjes.

U zoekt de tuin. U heeft namelijk opgevangen dat het daar fijn is. Piekfijn verzorgd, lippen rood gestift, met een klein beetje ‘uitschiets’ op rechts. De lichtblauwe oogschaduw is dik en duidelijk te vaak aangebracht. Charmant in zondagse rok op deze doordeweekse dinsdag. Uw grijze haren met beleid gekamd en in een knot, inmiddels weer helemaal back en hip, op uw hoofd gebonden. De rimpels tussen uw wenkbrauwen laten zich eigenlijk beter omschrijven als diepe groeven. U heeft zichtbaar vaak gefronst of zeer bedenkelijk gekeken. Tenminste, dat vermoed ik. Maar was dat altijd al zo? Door het leven op zích? Of komt het door deze, wellicht nieuwe en mogelijk angstige, fase in uw leven?

Ik loop met u mee, u komt als vanzelfsprekend in mijn arm. Ik vraag u of u hier pas woont. U kijkt me vertwijfeld aan alsof u druk bent met bedenken; wíe is dit ook al weer? U lacht, voor mijn gevoel om dit te verdoezelen.. bewust of onbewust. Er komt geen antwoord. U zwijgt. Maar de vragende ogen blíjven stiekem toch. We zijn bijna bij de tuin Mevrouw, zeg ik. De tuin? Zie ik u denken; en wat gaan we daar dan doen?

Ik besluit u los te laten, want u stapte zo zelfverzekerd naar ons toe, u wil het zélf regelen. De regie voelen. Ik wijs naar het terras, naar de zon. Ik laat u alleen gaan. Iets met waardigheid en het die vooral laten behouden. U heeft duidelijk geen idéé waar u bent. Maar u zegt me gedag en bedankt me, alsof u nog precíes weet waarvoor ook alweer.

Als een idioot stoor ik de receptioniste in haar gesprek om nú meteen te melden dat deze Mevrouw waarschijnlijk de afdeling heeft verlaten, terwijl dit niet de bedoeling was. En dat ik niet wil dat ze met haar kopje thee per ongeluk het terras achter zich laat en nietsvermoedend in het grote, boze park zal belanden. Met een stevige blik knikt de jonge meid. Die snapt het. En in no-time is er een zorgcoach in beeld die al snel arm in arm met Mevrouw (laten we zeggen ‘van Zon’) weer voorbij sloft. Richting de deur. De deur met de code. De code die daar niet voor niks nodig is.

Ik groet u twee minuten later tijdens het passeren en wens u een prettige avond. U wenst mij hetzelfde, met een lege blik in uw ogen. In het voorbijgaan hoor ik u tegen de verzorgster zeggen.. ik weet het niet… ik heb die dame nog nooit gezien. U haalt daarbij uw schouders op.

Lieve Mevrouw, ondanks alles lijkt u zo krachtig. Ik hoop dat u in uw leven die twinkeling vaak in uw ogen heeft gehad. En dat die er nog vaak mag zijn. Al is het dan op een andere manier, misschien van kortere duur en op basis van een niet te plaatsen maar mogelijk tóch goed en puur gevoel.

Ik wens dat die twinkeling het alsjeblieft nog vaak mag winnen van die lege, kille andere blik.

Want die twinkeling Mevrouw… die staat u werkelijk prachtig!